شويد . » يهوديان به پيامبر ( ص ) گفتند : « به‌خاطر اين پيروزى مغرور نباش ؛ زيرا آنان مردمى نادان بودند ، ولى ما مرد جنگيم و اگر با ما روبه‌رو شوى ، اين واقعيت را درخواهى يافت . » در همين دوران ، روزى زنى از انصار به بازار بنىقينقاع وارد شد و درحالىكه در مقابل جواهرسازى فردى يهودى بر روى زمين نشسته بود ، مردى يهودى دامن بلند او را كه جز آن پوششى نداشت ، بىآنكه زن متوجه شود ، به بالاى لباسش دوخت . هنگامى كه زن برخاست ، عورت او نمايان شد و يهوديان به دو خنديدند . زن انصارى كه وضع خود را چنين ديد ، شيون كرد . در اين هنگام مردى مسلمان به حمايت از او ، مرد يهودى را كشت و از اين سو بنىقينقاع نيز آن مرد مسلمان را به قتل رسانيدند و بدين‌ترتيب آماده جنگ با پيامبر شدند . سرانجام پيامبر نيز آنها را محاصره كرد و فرمان داد كه آنها از مدينه مهاجرت كنند و آنان نيز به اذرعات شام كوچيدند . « 1 » اين حادثه در ماه شوال سال دوم هجرت رخ داد . پاره‌اى از مورخان و مفسران ، اين آيات را ناظر به اين رخداد دانسته‌اند : به آنان كه كفر ورزيدند ، بگو كه به‌زودى شكست خواهيد خورد و پس از مرگ نيز در جهنم خواهيد بود كه بد جايگاهى است . جريان درگيرى دو گروهى كه يكى در راه خدا جنگيد و ديگرى به خاطر كفر و لجاج ، براى شما نشانهء عبرت خوبى است كه كافران لجوج با فرض اينكه دو برابر بودند ، شكست خوردند . . . . « 2 » مردم مكه پس از جنگ بدر شكست قريش از پيامبر در بدر و كشته و اسير دادن سران قوم براى مردم مكه - كه خود را نيرومندترين قبيلهء عرب مىدانستند - سخت نگران‌كننده بود ؛ شكستى كه وجاهت اجتماعى آنان را نزد همه قبايل عرب نيز فرو ريخت . ازاين‌رو ، ابوسفيان و همسرش قسم خوردند كه تا انتقام خون عزيزان خود را نگيرند ، غسل نكرده ، از روغن و عطر نيز استفاده نكنند . آنها به ديگران نيز دستور دادند كه براى كشته‌هاى خويش نگريند . واقدى مىنويسد : در ذيحجه سال دوم هجرت ، ابوسفيان با دويست سوار و به قولى چهل سوار

--> ( 1 ) . واقدى ، المغازى ، ج 1 ، ص 180 . ( 2 ) . آل‌عمران ( 3 ) : 12 و 13 .